Dä Donauquellsommer
Bi sellem Donauquell-Event
hond au alle Instanzä pennt.
D´Eschinger ‚Innästadt will nit florierä,
aber so kas scho gar nit funktionierä!
Narro!
Dä Donausommer isch vorbei,
selli Quelle isch verschlossen.
Verkehrschaos und rennerei,
d litt waret bloss am goschen.
Narro!
Die Kosten
Dä Koschtäblock der steigt und rennt,
und Z‘ Eschingä sind’s scho über 60 Prozent.
Do frogett mir iis: wa soll au sell?
No hole mo’s Wasser halt us dä Donauquell.
Narro !
Die Dunkelheit
D’Lampä us und ä Totenstille –
Is des Eschingäs´ letzter nächtlicher Wille?
A dä Fasnet will mo sell jetzt pausierä,
dass mo ebs sieht uff alle Vierä.
Denn: D‘ laternä kenntet doch au leuchte s ganze johr die ganze Nacht.
Bi iis isch do ko Verständnis, wieso mo do so ä Theater macht.
Mir wisset doch alle und des isch wohr,
bi is im Städtle giits Narrä und Clowns des ganze Johr !
Narro!
Die Welt
D´Welt vo hiit hät sich verändert,
Überall word nu no gegendert.
Respekt und Achtung zwischen iis – früher großgeschrieben,
Wird heit blos no vum Smartphone aus betrieben.
Selli Welt isch – gelinde ausgedrückt
durch und durch bloss no verrückt.
Narro!
Dä Schulbau
D‘ neie Realschul‘ koscht jetzt meh als es doppelte,
drum muss de Schultes nu bettle gau,
ge Hifinge, Brielinge und no wieter muss er stolpere,
(….) die arme Sau!
Manch anderer plant halt scho vorweg,
ä Finanzierung ganz ohne Leck!
Spare tut mers z Eschinge darum wo ma´ will,
n paar Bude für n Glühwiih‘ sind scho‘ zviel.
Narro!
Neie Ziite
Verändert het sich iisre Welt,
au viel wa iis nit so g’fällt,
doch nehme lond mir uns nit de Spaß,
mir holet´s Häs und gonnt uff d‘ Gass.
Narro!
S‘ Reitturnier
Eschingäs Eventsituation wird immer schlimmer,
Sell Reitturnier giits bald scho nimmer.
Wo früher no ä Kutschä fährt,
siehsch hit bloss no ä stecke Pferd.
Narro!
Selle Absag war borniert,
mangels Champions-Turnier storniert!
Dä Appell an die Sponsorä-
„s nägscht Johr wieder, s goht ninnt verlorä!“
En starkes Stück, me derf doch bittä,
weller Gaul hätt die denn grittä?
Weller Prinz kommt jetzt ums Eck,
in der Hand en große Scheck?
Es isch der Eric mit de Steckäpferd,
die sind wenigschtens ihr Geld no wert.
Die wollet ko Preisgeld, der wilde Huufä,
Hauptsach am End no oner Suufä!
Narro!
Dä Schluss
Oh weh oh weh und eijeijei…
mir sind jetzt fertig mit dä Strählerei.
Wenn‘ s eich gfalle hät no simo froh,
und kummet gern wieder, Narro Narro!
Narro!

